मंगळवार, १७ जानेवारी, २०१२

फुलांशी हितगुज ......

नदीच्या काठी उभी मी एकटी वाट अजूनही पाहते,
कधीतरी येशील परत हेच आजही मन सांगते......

माहिती आहे मला नाही तू माझ्या आयुष्यात,
तरीही मी तुझीच आहे पाहीन आयुष्य भर वाट.....

रोज हेच होत आहे तरी नाही दिसत तू मला,
आणी मग रुसून बसली की फुले विचारती मला....

प्रत्येक वेळी विचारत रोज एकच प्रश्न,
कोण आहे असा तो ज्याचत तू मग्न.....

मग मी हि उत्तर देते त्यांना....

तो आहे असा की ज्याची नाही तुलना,
पण मनात त्याचा नाही माझी गणना.....

तरी ही मी घाबरत नाही दुःखाच्या वादळाला
अजून ही मी स्थिर आहे सांगते त्या पाषाणाला....

दूर गेलास निघुनी तरी आहेस जवळ माझ्या,
असे कसे लोटू त्याला दुःखाच्या सगरात माझ्या.....

असे काय घडले गुन्हे जे नाही तुम्ही एकत्र,
प्रश्न विचारी फुले सतत हेच रोज मात्र.....

आज सांगते म्हणाली त्यांना तुमच्या प्रश्नाचे उत्तर,
ऐका नीट डोळे कान उघडे ठेवून.....

घाव माझे हे फुलांनो विचारू नका,
आणी सांगीतले
जरी तुम्हास तर शाहरू नका.....

उत्तर देताच फुले आश्चर्याने म्हणाली,
आज कळतेय की तू का एकटी उभी किनारी....

मन आजही न्हातेय त्याचा आठवणीत,
आणी मग पाहतो नेत्रात तुझ्या साठवलेले अश्रू.....
त्याच्या  आठवणीत........

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा