गुरुवार, १६ फेब्रुवारी, २०१२

तू भेटशील का पुन्हा नव्याने.....


मी आज हि वाट पाहत आहे,
तू होतास जसा माझा,
तसाच होशील का पुन्हा रे.......

तुझाशी स्वच्छंद गप्पा मारणारी मी,
आज तुझाशी बोलायला घाबरत आहे,
तू देशील का मुक्तता बोलायची याचीच वाट पाहत आहे......

तू अंतर दिलंयस मला,
असा नाही म्हणार मी,
तरी तगमग अंतरीची नाही सांगणार मी.......

माझ्या मनात तुझ्यासाठी,
असंख्य अशी जागा आहे,
तरी तू त्या जागेत मावशील का याचीच भीती वाटत आहे........

मला ठाऊक आहे,
तू माझाच आहेस,
तरी हि खूप दूर वाटत आहेस......

तुझ्या सुंदर आयुष्याची स्वप्ने मी पाहत आहे,
तू असाच राहशील हेही मला माहित आहे,
तरी आज मन का विचलित आहे......

बहुतेक तू दूर जाऊ नयेस,
याचीच मनी भीती आहे,
तू भेटशील का नव्याने....... याचीच आज हि मी वाट पाहत आहे. 

Dedicated to: मीनल घनवटकर 

तू माझा.....

कधी तू वाटे लुप्त ताऱ्यांचा,
कधी चंद्र साक्षीचा......

कधी तू अवघड प्रश्न,
तर कधी उत्तर सोप्या कोडींचा......

कधी ह्याचा तर कधी त्याचा,
कधी हिचा तर कधी तिचा......

कधी स्वप्न तर कधी सत्य,
कधी स्वतःचा दुनियेत मग्न......

तुला ओळखणे भलतेच अवघड आहे,
पण तरी तू माझ्याच जवळ आहे......

तू असून हि सर्व जगाचा,
आहेस आयुष्यभर फक्त........
तू माझा.

सोमवार, १३ फेब्रुवारी, २०१२

मनाचा अंतर्नाद

तुझ्या आणी माझ्या मध्ये कसले हे अंतर आहे,
तुझ्या आणी माझ्या मध्ये सगळं आधी आणी नंतर आहे......

तूच माझी प्रेरणा तूच माझी अर्चना,
तूच माझा ध्यास तूच माझा श्वास.....

तू भाव अंतरीचा कि सूर सप्तसुरांचा,
तू मंद लवती पात जशी जळे दिन रात.....

तू तारका नभातला जशी रात पौर्णिमेची,
तुझा स्पर्श असा कि ओली रेती भिजलेली.....

हळुवार मनाच्या अबोल कोडी,
तुटता तुटे ना अशी आपली जोडी.....

एकमेकांसाठी जगणे मरणे असा एकच ध्यास,
तरीही कधी वाटे पडला हातातला घास....

गुंतले जीव हे तुझ्यात माझे आणी माझे तुझ्यात,
विरहाचा हा खेळ चाले सतत आपल्यात.....

ह्याच विरहात धरतो पुन्हा आशेचा हाथ,
हळूच कानात बोलून जाई तुझ्या आवाजाची हाक.....

आवाज ऐकून तुझा येतो अंगात जोम नवा,
भरतो मुठीत पुन्हा एकदा एकवटून निसर्गाची हवा.....

बंद करू पाहतो सर्व रंग माझ्या मुठीत,
भरलेली ओंझळ निसटून जाईल म्हणून मीही भितो गुपीत.....

तुझ्या आणी माझ्या मध्ये कसले हे अंतर आहे,
तुझ्या आणी माझ्या मध्ये सगळं आधी आणी नंतर आहे......


शनिवार, ११ फेब्रुवारी, २०१२

ज्वलंत जिवन

पुन्हा मी जाळत होतो त्या वीजलेल्या चीतांना,
पुन्हा मी विजवत होतो पेटलेल्या विस्तवांना.........   

जगणे मरणे झाले सोपे,
कारण यांचामध्येच जळत होतो जगताना......

कोणी हसले तर कोणी रडले मरणशय्येवर,
मला नव्हती खंत कारण मीच सजवत होतो त्यांना लाकडांवर......

जणु रोजचीच सवय झाली होती मला,
कि दैवाने जगणेच लिहले होते तसे मला........

मी कधी विचार नाही केला याचा,
कारण मला नव्हती कोणाची वाचा........

ऐके दिवशी विचारी मला का असा निष्टुर तू,
मग मी हि म्हटले जसा मी तसाच तू.....

त्याला नाही कळले त्याचा प्रश्नाचे उत्तर,
आणी मी सजवली चिता मरणशय्येवर......

पाहता त्या चिते कडे आला प्रश्न माझ्या मनी,
जाळेल जो मला असा आहे का कोणी धनी.......

पाहता मागे होते एकच उत्तर,
जसे मरणे सोपे तसेच जगणे हि बत्तर......

आज हि असह्यांची आहेत इकडे लक्तर........

शनिवार, ४ फेब्रुवारी, २०१२

नेहमीच वाटत.....

नेहमीच वाटतं कोणीतरी आपलस व्हावं 
सुख दु:ख् वाटुन घेणार कोणीतरी असावं 

नेहमीच वाटतं माझ्यावरही प्रेम करणार कोणी असावं  
ह्रदयात सामावून घेणारं कोणीतरी आपल असावं  

नेहमीच वाटतं बागेत भेटणार कोणीतरी असावं  
प्रेमाने गुलाबाच फुल देणार कोणीतरी असावं 

नेहमीच वाटतं हातात हात घेणार कोणीतरी असावं  
लढ्ण्याची प्रेरणा देणार कोणीतरी असावं  

नेहमीच वाटतं माझीही आठवण काढ्णार कोणीतरी असावं  
आठवणीत माझ्या प्रेमपञ पाठवणार कोणीतरी असावं  

नेहमीच वाटतं सुखात माझ्या सुख मानणार कोणीतरी असावं  
मी रडत असतांना डोळे पुसणार कोणीतरी असावं  

नेहमीच वाटतं प्रेमान हाक मारणार कोणीतरी असाव्
माझ्यासाठीही गाणं म्हणणार कोणीतरी असावं  

नेहमीच वाटतं संकटात धीर देणार कोणीतरी असावं  
अपयशातून यशाकडे नेणार कोणीतरी असावं  

नेहमीच वाटतं आपल्यासाठीही कोणीतरी जगावं 
आयुष्यभर साथ देणार कोणीतरी आपल असावं  

नेहमीच वाटतं माझ्यावरही प्रेम करणार कोणी असावं  
मलाही आय लव्ह यु म्हणणार कोणीतरी असावं 

गुरुवार, २ फेब्रुवारी, २०१२

आज पुन्हा डोळे पाणावले..... तिच्या आठवणीत.


मला ती रोज भेटते नेहमी सारखीच,
रोज कट्ट्यावर बसून गप्पा होतात,
तर कधी कटिंग भर पावसात.......

बघता बघता वर्ष संपली,
जणू माझ्या भेटण्याची कारणं संपली,
आज शेवटचा दिवस करत पाहण्याची वेळ हि संपली.......

दोन दिशेच्या दोन वाटा आम्ही स्वीकारल्या,
नवीन आयुष्यात नवीन भेटी उलघडल्या,
नवीन लोकांमध्ये जणू जुने हसू सापडले........

वर्ष सरत गेली आणी जगायची ओढ संपू लागली,
आज संध्याकाळी खिडकीत पुन्हा तोच सूर्य मावळताना दिसला,
जणु जुन्या आठवणी पुन्हा जाग्या झाल्या.......

आयुष्यभर एकटा जगत आलोय,
आज पुन्हा मागे पहावासा वाटतंय,
मागे बघताना त्या जुन्या आठवणी जगाव्याशा वाटतात .......

सगळे क्षण जगताना,
पुन्हा एकदा त्या वळणावर आलो,
सोडून गेलीस मला त्या क्षणी हरवलो.......

पुन्हा आज भेटावसं वाटतेय,
पुन्हा एकदा भर पावसात कटिंग पियावीशी वाटतेय,
आज डोळे पाणावले.......तुझ्याच स्मृतीत,

पुन्हा तुझ्या आठवणीत,
डोळे भरून भर पावसात भिजावंसं वाटतेय..........

बुधवार, १ फेब्रुवारी, २०१२

निशब्द भाव

तुझ्या मनातल्या चार शब्दांवर मी आज काव्य लिहले,
सर्व काही एकवटून त्यास कवितेत बांधले......

मनाचा प्रत्येक भाव मी निशब्द मांडले,
जणू अंतरी चा नाद मनातच वाजले......

तुझ्या स्वप्नांना पंख मी बांधले,
उंच उडी घेताना त्याला मी झेलले.....

माझा सूर गवसलाच नव्हता कधी मला,
जणू माझे सर्व शब्द या कवितेत सांडले.........