सोमवार, १३ फेब्रुवारी, २०१२

मनाचा अंतर्नाद

तुझ्या आणी माझ्या मध्ये कसले हे अंतर आहे,
तुझ्या आणी माझ्या मध्ये सगळं आधी आणी नंतर आहे......

तूच माझी प्रेरणा तूच माझी अर्चना,
तूच माझा ध्यास तूच माझा श्वास.....

तू भाव अंतरीचा कि सूर सप्तसुरांचा,
तू मंद लवती पात जशी जळे दिन रात.....

तू तारका नभातला जशी रात पौर्णिमेची,
तुझा स्पर्श असा कि ओली रेती भिजलेली.....

हळुवार मनाच्या अबोल कोडी,
तुटता तुटे ना अशी आपली जोडी.....

एकमेकांसाठी जगणे मरणे असा एकच ध्यास,
तरीही कधी वाटे पडला हातातला घास....

गुंतले जीव हे तुझ्यात माझे आणी माझे तुझ्यात,
विरहाचा हा खेळ चाले सतत आपल्यात.....

ह्याच विरहात धरतो पुन्हा आशेचा हाथ,
हळूच कानात बोलून जाई तुझ्या आवाजाची हाक.....

आवाज ऐकून तुझा येतो अंगात जोम नवा,
भरतो मुठीत पुन्हा एकदा एकवटून निसर्गाची हवा.....

बंद करू पाहतो सर्व रंग माझ्या मुठीत,
भरलेली ओंझळ निसटून जाईल म्हणून मीही भितो गुपीत.....

तुझ्या आणी माझ्या मध्ये कसले हे अंतर आहे,
तुझ्या आणी माझ्या मध्ये सगळं आधी आणी नंतर आहे......


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा